UNUTTUK BE KARDEŞİM.
Her Yıl Günün Manşeti !
Unutmadık, Unutturmayacağız.
17 Ağustos, 6 Şubat ve meydana gelen tüm depremlerde hayatını kaybeden insanlarımıza Allah'tan rahmet, geride kalanlara sıhhat ve afiyetler dilerim.
Yakınlarını kaybedenlere sabır, bin bir zorlukla hayatını devam ettirenlere Allah kolaylık ihsan etsin.
Ve her yıl attığımız manşetler, UNUTMADIK.
Biz millet olarak neleri unutmadık ki ?
Siz bakmayın öyle büyük puntalarla 17 Ağustos, 6 Şubat ve diğer depremleri unutmadık paylaşımları yaptığımıza.
Depremide, depremin acılarını yaşayanlarıda unuttuk be kardeşim.
Her birimiz döndük kendi dünyamıza.
Döndük kendi hayat depremimize, her an sarsılan.
Depremde göçük altında hayatını kaybeden kardeşlerimiz en azından şehit oldu.
Biz top yekün dünyanın ve dünyalıkların altında kaldık, eziliyoruz.
Bizim halimiz ne olacak kimse bilmiyor.
Bakmayın öyle kallavi sözlerle unutmadık paylaşımlar yaptığımıza.
Biz, hak ve hakikatı unuttuk.
Adeleti ve doğruluğu unuttuk.
İyiliği ve güzelliği unuttuk.
Dostluğu, arkadaşlığı, komşuluğu, akrabalığı unuttuk.
Değerler ahlakını unuttuk.
Her birimiz kendimize bir ahlak uydurduk, çağdaşlaşıyoruz naraları atarak.
Her şey kendi etrafımızda dönüyor.
Acıları, sıkıntıları, zulümleri görmüyoruz ve duymuyoruz.
Çünkü topyekün idrakımız köreldi.
Akrep haline geldik, birbirimize sırtımızı dönemiyoruz be kardeşim.
Döndüğümüz anda ???
Helal'i ve haram'ı unuttuk.
Dinimizi öğrenmeyi ve yaşamayı unuttuk.
Marmara depremini, Düzce depremini, İzmir depremini en son 11 şehrimizde yaşanan depremleride, depremzedeleride unuttuk be kardeşim, unuttuk.
Unutmamış olsaydık, hem tedbir için gayret ederdik, hem yüzümüzü bir birimize dönerdik hemde yönümüzü hak-ka yöneltirdik.
Mirac'ı kutluyoruz amma mirac'a ev sahipliği yapan beytü'l makdis'i (Mescid'i Aksa)unuttuk.
Zulmün halen devam ettiği Gazze'yi Gazze'li müslümanları, Yetim bırakılan çocukları, kadınları, yaşlıları ve mazlumları unuttuk.
Şimdi ise Gazzeliler sürgün edilmek isteniyor, top yekün yok edilmek isteniyor, bu vurdumduymazlığımız devam ederse, o da yaşanılıp unutulacak.
Korkarım ki, bu kadar unutmanın karşılığında, bizde arasat meydanında yüzüne bakılmayanlardan olmayalım.
Biz hep unuturuz be kardeşim.
Çünkü biz, bize diğer kardeşlerimizin acılarını unutturmayacak olan değerlerimizi unuttuk.
Bu nedenle unutmadık, unutturmayacağız naraları, paylaşımları her zaman yerle yeksandır.
Soframızda yetim yoktur, depremzede yoktur, muhacir yoktur, komşu yoktur, akraba yoktur,
dost ve arkadaş yoktur.
Yoktur be kardeşim yoktur.
Biz, neleri unutmamışız ki ?
Kendini unutan bir toplum, neyi unutmaz ki ?
Biz, her ne kadar unutmadık desekte siz kardeşlerimizide unuttuk, lakin siz bu bedbaht kardeşlerinize hakkınızı helal edin.
Yeryüzündeki tüm enkazlar er veya geç bir türlü kaldırılıyor da, enkaza dönüşmüş insanlığımızı hiç kimse gaflet uykusundan kaldıramıyor.
