O zaman ülkede bilgi mi hüküm sürüyor, cehalet mi hüküm sürüyor göreceksin.
Komedi sanatçısının bile küfür söylemeden ilgi görmediği bir ülkede kültür seviyesi yeterince ipucu veriyor.
Futbol maçları bile bu ülkede sadece küfür ağırlıklı ise o ülkede bilgi ve kültürden bahsedemezsin.
Politika küfür endeksli
Sanat küfür endeksli
Futbol küfür endeksli
Sokak küfür endeksli
Çalışıp rızkını kazandığı işyerine bile eden bir anlayış türedi.
Kendi kusurlarını, yanlışlarını ve yalanlarını bile örtmek için küfüre sığınan yığınla insan var.
Bu kadar küfüre endeksli bir toplumda, sanırım kullanılacak başka kelimeler yoktur ki, bir çok insan meramını ancak küfürle anlatmaya kalkışıyor.
İnsanların büyük bölümü küfürlü program ve konuşmalara daha çok ilgi gösteriyorsa, orada güneş batıyor demektir.
Aslında sanat, bilgi ve kültür demektir, ancak bizim ülkemizde sanat cehalet, çıplaklık ve küfür demektir.
Her değere sövülür, her değerle alay edilir, üstüne birde gülünür ve bununla kendine sanatçı sıfatını yakıştıranlar birde para kazanır.
Her bir insan farklı jargonlarlada olsa bir şeylere sövüyorda, birde kendisine dönse bütün küfürlerin kendisinede söylendiğini görecektir.
İşin ilginç tarafı küfür söyleyen herkesin bir nedeni var ve her küfür söyleyen kendisinin haklı olduğunu sanıyor.
Bu ülkede değersizleştirilen bir çok şeylerle birlikte paralel yükselen bir şey varki, o da küfür söylemektir.
Nezaket sahibi olması gereken nice kadının bile sokakta ana avrat sövdüğü yozlaşmış bir dönemden geçiyoruz.
Bu durum ülkenin eğitim seviyesinde gözler önüne seriyor.
Efendim her ile üniversite açıldı, herkes lise mezunu, ülkenin büyük bölümü üniversite mezunu,
ülke nüfusunun beşte biri öğrenci ise neden bu kadar küfür.
Soruyu soran, cevabını bulur.
Bir şey var ki, küfürle birlikte sorunlarda katlanarak artıyor.
Çünkü küfür söyleyenlerin kahır ekseriyeti söylediği küfürlerin nedenlerinin ortadan kalkması için kılını kıpırdatmıyor.
Onlar küfürlerini söyleyerek öfkelerini kusmuş, kendince rahatlamıştır.
Ancak bu tip insanlar, ne yapayım benimde elimden gelen budur diyerek, iyiliklerin yaygınlaşması ve kötülüklerin kaldırılması mücadelesinin kendi sorunu olmadığını düşünmektedir.
Yani İnsan yeryüzüne halife olarak gönderildiğini bilmiyor.
Kendi halifeliğinin sorumluluğunu bilmediği içinde, biz halifeliği kaldırdık diyor, cahil.
Küfür söylemek aynı zamanda sorunların çözümünü geciktiriyor.
Çünkü küfür söyleyen insanlar kısmen rahatladıklarını söyleselerde bu durum kendisine küfür söyleten nedenlerin unutulmasına ve sorunların çözümsüzlüğüne sebep oluyor.
İnsan, iki şey nedeniyle küfür eder.
Birincisi beni yaratan Allah benden ne istiyor, bunu bilmiyor.
İkincisi ise insan kendisinden ne istiyor yada kendisi için ne istiyor, bunu bilmiyor.
İnsan ne istediğini bildiği ve Allah'ın kendisinden ne istediğini idrak ettiği zaman küfürden de uzaklaşacaktır.
Yarabbi, cehaleti kendisine sığınak etmiş insanların dilinden bizleri muhafaza eyle.
Şair diyor ya;
Alim ile sohbet lüülü mercan incidir.
Cahil ile sohbet günde bin can incitir.
